CONTACT incento
Bellen met
035 69 55 111
Maandag t/m vrijdag van 9:00 tot 17:30 uur
Uw vraag stellen via info@incento.nl
 

Safari on Rails

Dag 2. Het hoogland van Tanzania


‘s Nachts rijdt de trein urenlang door. Ondanks het geschud en het geknars van de wielen op de rails slapen we uitstekend. In de ochtend zijn we in een bergachtig landschap. In de verte de vaag grijze contouren van hogere bergen. Langzaam klimmen we uit de Rift-vallei naar het hoogland van Tanzania. Daar is het veel droger en is de spaarzame begroeiing bruin en dor. We passeren verspreide lemen huisjes met kleine akkertjes en veel afgebrand land, waar nieuwe landbouwgrond moet ontstaan. Ook zie je zwarte cirkels van verbrande houtstapels: houtskool dat wordt verkocht op de markt. Het is hier dunbevolkt en mensen leven in grote armoede, maar het erf rond hun huisje is keurig aangeveegd. Een heel verschil met de vuilnis die we later bij de steden tegenkomen.

Een groot deel van onze reis gaat over enkel spoor. We moeten regelmatig wachten op passerende treinen. De passeerplaatsen liggen vaak in the middle of nowhere, maar zodra we stoppen duiken er vrijwel altijd kinderen op die wat woordjes met ons wisselen. De Rovos-trein, die hier vier keer per jaar langs komt, is een bezienswaardigheid en wij, westerlingen waarschijnlijk ook. We maken foto's en filmpjes van hen en laten die vervolgens zien. Grote hilariteit als de kids zichzelf en elkaar in beeld zien.

Volgens het programma zouden we rond 9:00 uur in Makambako aankomen, waar we een uurtje uit de trein kunnen. Maar dit is Afrika en de dienstregeling is zo vluchtig als papier in de wind. Dus is het uren later als we door de onverharde dorpsstraat van Makambako wandelen. We zien hier veel meubelmakers -bedden zijn populair- en de schoenmaker die sandalen maakt uit oude autobanden. De ‘copy shop’ en de ‘computer store’ geven aan dat ze ook hier de moderne tijd invloed heeft.





  

Na onze stop is het tijd voor de lunch terwijl de trein verder rijdt. Middags wonen we de lezing bij van historicus Nicholas die boeiend vertelt over de Afrikaanse landen waar we doorheen reizen. Verhalen van de koloniale machten, de onafhankelijkheid en de dictators die vervolgens gesteund door Amerika dan wel de Sovjet-Unie aan de macht kwamen. Zelfverrijking, corruptie en het bevoordelen van stammen of families is er nog altijd de oorzaak van dat de gewone bevolking in de meeste landen niet veel welvarender is geworden.

We stoppen op het station van Mbeya en keuvelen door het raam met de stationschef, die ons weet te vertellen dat dit de derde stad van het land is en dat er 5 miljoen mensen wonen. Gezien het aantal huizen dat we op de heuvels zien, lijkt ons dat erg veel, maar wie weet...

Het melodietje van de gong attendeert ons op het diner. We kleden ons weer jasje-dasje en lopen naar het restaurantrijtuig vier rijtuigen verderop. Daar is het al vol, maar geen probleem, het tweede restaurantrijtuig is maar iets verder. We delen onze vierpersoonstafel met twee reisgenoten, een goede gelegenheid om nader kennis te maken.

Intussen rijdt de trein de hele avond door. Ergens in de nacht stoppen we bij de grensplaats Tumdula, op het drielandenpunt van Tanzania, Malawi en Zambia. Maar toen waren we al diep in slaap.

 

<= terug naar dag 1   
                                                                                                                ga naar dag 3 =>