CONTACT incento
Bellen met
035 69 55 111
Maandag t/m vrijdag van 9:00 tot 17:30 uur
Uw vraag stellen via info@incento.nl
 

Safari on Rails

Dag 3. Kinderen in Zambia


Als we ontwaken, blijken we naast een markt te staan. Stalletjes met fruit, schoenen, toiletartikelen, houtskool, zonnebrillen, en ook een fietsenmaker die onder een afdakje van takken banden plakt. Achter en naast de kramen ligt overal vuilnis, vooral plastic. Dat zullen we nog vaak terugzien, helaas.

De trein heeft weer veel bekijks. Wel is het heel confronterend om aan je ontbijttafel te zitten met bacon and eggs op je bord, terwijl buiten talloze kinderen naar binnen turen die al blij zijn als ze één maaltijd per dag binnenkrijgen.

Zambia zal me vooral bijblijven als een land vol kinderen, maar nauwelijks volwassenen. Aids heeft hier bijna een volledige generatie weggevaagd en dat zie je. Meisjes van 10 sjouwen rond met jongere broertjes en zusjes op hun rug. Zo nu en dan zie je tieners in schooluniform, met een lineaal in de hand en een potlood achter het oor. Maar de meeste kinderen lijken niet naar school te gaan. Kinderen van 10-12 lopen met scheppen en ploegen rond die een maatje te groot voor hen zijn. Vrouwen en meisjes dragen plastic containers met water op hun hoofd, maar ook manden vol fruit en andere koopwaar voor de markt.

De jongens dragen verwassen voetbalshirts in het rood-blauw van Barcelona of het kanariegeel van het Zuid-Afrikaanse nationale team. Voetbal is hier minstens zo populair als bij ons, ook al spelen ze hier met een ‘bal’ van in elkaar gevouwen plastic tasjes met textiel en touw omheen gebonden. Ware kunstwerkjes zijn de vrachtauto's van blikjes en ijzerdraad, die de kinderen voortduwen met een stok.

Het noorden van Zambia is dunbevolkt. Dorpen of stadjes zien we niet, wel verspreide huisjes van zelfgebakken stenen, met daken van golfplaten of takken. Regelmatig staat de trein enige tijd stil. Toch is dat zelden vervelend: de kinderen die steeds opduiken, zorgen wel voor afleiding. Ach, en waarom zou je haast hebben? De vertraging die we overdag oplopen, haalt de trein ’s nachts wel in.

Halverwege de middag bereiken we Kasama, een heus stadje met winkels, een benzinestation, een bank en zelfs een bureautje met "adventure tours and safaris". Hier staan bussen voor ons klaar voor een excursie naar de Chisimba watervallen. We kunnen er nog net heen voor het donker wordt.

Het is de droge tijd, dus we verwachten niet zo veel water te zien, maar desondanks is het een mooi schouwspel, vooral vanwege het hoogteverschil. Er is een keurig wandelpad langs de watervallen, zodat een groot deel ook bereikbaar is voor wie niet goed ter been is. Na alle dagen van zitten en eten in de trein, is de lichaamsbeweging welkom en opvallend veel reisgenoten dalen zelfs de 260 treden af naar de voet van de hoogste waterval. Als we terugkeren van de wandeling, staan er tafels klaar met een hapje en een drankje: tijd voor een "skemerkelkie" aan het water. In het pikkedonker komen we terug bij de trein, die begint te rijden zodra iedereen aan boord is.


terug naar dag 2                                                                                                                                                                                                              naar dag 4